معیارهای ارزیابی آزمون ÖSD A1 - نحوه امتیازدهی Schreiben & Sprechen

در آزمون ÖSD A1، مهارت‌های نوشتاری (Schreiben) و گفتاری (Sprechen) بر اساس معیارهای مشخصی ارزیابی می‌شوند و آشنایی با این معیارها به زبان‌آموز کمک می‌کند تا دقیق‌تر برای آزمون آماده شود. ممتحن در بخش Schreiben مواردی مانند طول متن، انجام کامل Aufgaben، تناسب ارتباطی، انسجام متن، واژگان و درستی دستوری را بررسی می‌کند و در بخش Sprechen نیز میزان انجام موفقیت‌آمیز Aufgaben، تناسب محتوایی و ارتباطی، واژگان، قابل‌فهم بودن گفتار، تلفظ، آهنگ جمله، روانی و درستی دستوری مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. در ادامه، هر یک از این معیارها و نحوه اختصاص امتیاز به آن‌ها را به زبان ساده و دقیق بررسی می‌کنیم تا زبان‌آموزان با ساختار ارزیابی آزمون ÖSD A1 آشنایی کامل‌تری داشته باشند.

گواهی ÖSD A1 (ZA1)

هدف آزمون

شرکت‌کنندگان در آزمون گواهی ÖSD A1 باید بتوانند در موقعیت‌های ساده و روزمره، در سطح مقدماتی، ارتباط کلامی برقرار کنند.

گواهی ÖSD A1 برای زبان‌آموزان آلمانی از ۱۴ سال به بالا طراحی شده است و به‌عنوان مدرکی برای اثبات توانایی زبانی فرد در موقعیت‌های معمول و روزمره، با موضوعات و فعالیت‌های آشنا، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

آزمون گواهی ÖSD A1 از دو ماژول تشکیل شده است:

• آزمون کتبی (Schriftliche Prüfung): شامل مهارت‌های خواندن، شنیدن و نوشتن
• آزمون شفاهی (Mündliche Prüfung): شامل مهارت صحبت کردن

در این آزمون، تمرکز اصلی بر مهارت‌های دریافتی (rezeptive Fertigkeiten)، یعنی درک مطلب خوانداری و شنیداری است.

ماژول‌های آزمون

ماژول آزمون کتبی (Schriftliche Prüfung)

درک مطلب خوانداری (Lesen)

در بخش خواندن، توانایی داوطلب در درک کلیِ محتوا و همچنین جزئیات متون مختلف و ساده بررسی می‌شود. این متون، نمونه‌هایی اصیل و واقعی (authentisch) از زبان روزمره در کشورهای اتریش، آلمان و سوئیس هستند و ارزیابی از طریق سه بخش یا سه نوع سؤال انجام می‌شود.

مدت زمان: ۲۵ دقیقه

درک مطلب شنیداری (Hören)

در این بخش، توانایی داوطلب در درک کلی (Globalverstehen)، درک جزئیات (Detailverstehen) و درک انتخابی (selektives Verstehen) ارزیابی می‌شود.

این ارزیابی بر اساس سه بخش و با استفاده از فایل‌های صوتی ساده و واقعی از کشورهای اتریش، آلمان و سوئیس انجام می‌شود. موضوع این متون شنیداری عمدتاً به موقعیت‌ها و موضوعات روزمره مربوط است و مطالب به زبان معیار و استاندارد ارائه می‌شوند.

مدت زمان: حدود ۱۰ دقیقه

نوشتن (Schreiben)

در بخش نوشتن، داوطلب باید ابتدا یک فرم را تکمیل کند و سپس یک متن ساده بنویسد.

متن نوشته‌شده بر اساس معیارهای مشخص و از پیش تعیین‌شده ارزیابی می‌شود. جزئیات این معیارها در برگه ارزیابی (Auswertungsbogen) آزمون ارائه شده است.

مدت زمان: ۲۰ دقیقه

ماژول آزمون شفاهی (Mündliche Prüfung)

صحبت کردن (Sprechen)

آزمون شفاهی شامل سه بخش است:

1. معرفی کوتاه خود
2. توصیف ساده یک تصویر
3. اجرای یک موقعیت به‌صورت ایفای نقش (Rollenspiel)

گفت‌وگوی انجام‌شده در آزمون شفاهی بر اساس معیارهای مشخص و از پیش تعیین‌شده ارزیابی می‌شود. جزئیات این معیارها در برگه ارزیابی (Auswertungsbogen) آزمون ارائه شده است.

مدت زمان: حدود ۱۰ دقیقه

نحوه برگزاری آزمون

آزمون ÖSD Zertifikat A1 در دو ماژول برگزار می‌شود:

• آزمون کتبی (Schriftliche Prüfung): شامل مهارت‌های خواندن، شنیدن و نوشتن
• آزمون شفاهی (Mündliche Prüfung): شامل مهارت صحبت کردن

این دو ماژول را می‌توان به‌صورت جداگانه یا در ترکیب با یکدیگر گذراند و برای هرکدام گواهی دریافت کرد.

چنانچه داوطلب هر دو ماژول را در یک نوبت آزمون با موفقیت پشت سر بگذارد، یک گواهی کلی (Gesamtzertifikat) برای او صادر می‌شود.

همچنین اگر داوطلب دو ماژول را در فاصله زمانی یک سال، در یک مرکز برگزاری آزمون یکسان با موفقیت پشت سر بگذارد، برای او گواهی کلی صادر خواهد شد.

در صورتی که داوطلب تنها یکی از ماژول‌ها را با موفقیت بگذراند، گواهی همان ماژول (Modulzertifikat) صادر می‌شود.

آزمون توسط دو ممتحن آموزش‌دیده و مورد تأیید ÖSD برگزار و ارزیابی می‌شود. این دو ممتحن پس از پایان آزمون، عملکرد داوطلب را بر اساس معیارهای تعیین‌شده ارزیابی می‌کنند. داوطلب در صورت تمایل می‌تواند درخواست مشاهده برگه ارزیابی خود را ارائه دهد.

همچنین مقررات رسمی مربوط به نحوه برگزاری و اجرای آزمون ÖSD در اسناد Prüfungsordnung و Durchführungsbestimmungen ارائه شده است.

اهمیت آزمون زبان آلمانی A1 برای اقامت در آلمان یا اتریش

افرادی که قصد دارند دانش زبان آلمانی خود را به‌صورت رسمی اثبات کنند، باید در یک آزمون معتبر زبان آلمانی در سطح A1 شرکت کنند.

سطح A1 پایین‌ترین سطح در چارچوب مشترک اروپایی مرجع برای زبان‌ها (GER/CEFR) محسوب می‌شود. فردی که در سطح A1 به زبان آلمانی تسلط دارد، می‌تواند جملات ساده را درک کند و از عهده موقعیت‌های روزمره و ابتدایی برآید؛ برای مثال، در موقعیت‌هایی مانند خرید روزانه یا مراجعه به پزشک

این بخش مربوط به معیار ارزیابی طول متن در بخش Schreiben 2 آزمون ÖSD A1 است

Schreiben 2 – طول متن (Textlänge / TL)

در بخش Schreiben 2، یکی از معیارهای ارزیابی، تعداد کلمات نوشته‌شده است. ممتحن بررسی می‌کند که آیا داوطلب حداقل تعداد کلمات مورد انتظار را نوشته است یا خیر.

نکته : منظور از Textlänge (TL)، طول یا تعداد کلمات متن نوشته‌شده است. بنابراین، اگر داوطلب ۲۵ کلمه یا بیشتر بنویسد، از این بابت امتیازی از او کسر نمی‌شود. هرچه متن کوتاه‌ تر از حد تعیین‌شده باشد، کسر امتیاز بیشتر خواهد شد.

n. b.* مخفف nicht bewertbar به معنای «قابل ارزیابی نیست» است و در صورتی به کار می‌رود که متن به اندازه‌ای ناقص یا نامناسب باشد که امکان ارزیابی آن وجود نداشته باشد.

این بخش معیار انجام محتوایی تکلیف (Aufgabe) در Schreiben 2 را توضیح می‌دهد؛ یعنی ممتحن بررسی می‌کند آیا داوطلب به سؤال‌ها و خواسته‌های مطرح‌شده در صورت سؤال پاسخ داده است یا نه.

Aufgabe (A) – انجام محتوایی تکلیف

در این معیار، بررسی می‌شود که داوطلب تا چه اندازه محتوای مورد انتظار در تکلیف را کامل و مناسب پوشش داده است و آیا به تمام سؤال‌ها پاسخ داده است یا خیر.

 n. b. (nicht bewertbar) : اگر پاسخ به شکلی باشد که قابل ارزیابی نباشد، وضعیت n. b. (nicht bewertbar) ثبت می‌شود؛ یعنی «قابل ارزیابی نیست».

نکته مهم برای داوطلب

در این معیار فقط تعداد کلمات مهم نیست؛ بلکه مهم است که داوطلب به محتوای مورد درخواست پاسخ داده باشد.

بنابراین Aufgabe (A) در واقع بررسی می‌کند:
«آیا داوطلب واقعاً به چیزی که در سؤال از او خواسته شده پاسخ داده است؟»

یک نکته ظریف هم اینجاست: Unterlänge در معیار قبلی مربوط به طول متن بود، اما Aufgabe مربوط به محتوای پاسخ است؛ یعنی ممکن است متنی از نظر تعداد کلمات مناسب باشد، ولی چون به سؤال‌ها پاسخ نداده، در معیار Aufgabe امتیاز از دست بدهد.

این بخش معیار تناسب ارتباطی و نوع متن (Kommunikative Angemessenheit / Textsorte) را توضیح می‌دهد؛ یعنی ممتحن بررسی می‌کند که متن فقط از نظر محتوا درست نباشد، بلکه از نظر نوع پیام، لحن، خطاب به مخاطب و شکل ارتباطی هم مناسب باشد.

Kommunikative Angemessenheit / Textsorte (K)

تناسب ارتباطی / نوع متن

این معیار بررسی می‌کند که آیا داوطلب متن خود را متناسب با موقعیت ارتباطی و مخاطب نوشته است یا خیر.

الزامات بر اساس چارچوب CEFR

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen)، همچنین Begleitband و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

متن‌های کوتاه و ساده‌ای بنویسد که به حفظ و تداوم ارتباطات اجتماعی کمک کنند.

یعنی داوطلب باید بتواند یک پیام یا متن کوتاه و ساده را به شکلی بنویسد که برای برقراری ارتباط با دیگران مناسب باشد.

الزامات اختصاصی این تکلیف

در این بخش، موارد زیر بررسی می‌شوند:

1. رعایت قالب و تشریفات نوشتاری (Formalia)
برای مثال، استفاده مناسب از عبارت پایانی و خداحافظی (Grußformel) مانند:

• Liebe Anna, ...

• Viele Grüße

• Liebe Grüße

2. تناسب با موقعیت و مخاطب (Situations- und Adressatenbezug)
متن باید با توجه به موقعیت مطرح‌شده در سؤال و شخصی که قرار است پیام را دریافت کند نوشته شود.

3. ارتباط با متن محرک (Bezug auf den Impulstext)
در این تکلیف، متن محرک یک ایمیل از طرف دوست یا دوست‌دختر/دوست‌پسر (E-Mail von Freundin/Freund) است. بنابراین پاسخ داوطلب باید به محتوای آن ایمیل مرتبط باشد و حالت یک پاسخ واقعی به آن را داشته باشد.

4. سطح رسمی یا غیررسمی زبان (Register)
داوطلب باید با توجه به رابطه خود با مخاطب، از زبان مناسب استفاده کند. برای مثال، در پاسخ به یک دوست، استفاده از du و زبان صمیمی مناسب است.

5. لحن (Ton)
لحن متن باید با موقعیت و مخاطب هماهنگ باشد؛ برای مثال، پاسخ به یک دوست باید لحن طبیعی و دوستانه داشته باشد، نه بیش از حد رسمی و اداری.

نحوه امتیازدهی

به زبان ساده

ممتحن در این قسمت در واقع می‌پرسد:

«آیا این متن واقعاً شبیه یک پیام مناسب برای این موقعیت و این مخاطب است؟»

بنابراین در Schreiben 2 فقط مهم نیست که داوطلب به سؤال‌ها پاسخ دهد؛ باید نوع متن، لحن، نحوه خطاب و پایان‌بندی را نیز متناسب با مخاطب و موقعیت انتخاب کند.

این بخش معیار ساختار متن و انسجام آن (Textaufbau / Textkohärenz) را بررسی می‌کند؛ یعنی ممتحن می‌بیند آیا جمله‌ها و ایده‌های داوطلب در کنار هم، یک متن قابل‌فهم و منطقی ایجاد می‌کنند یا نه.

Textaufbau / Textkohärenz (T)

ساختار متن / انسجام متن

این معیار بررسی می‌کند که آیا متن داوطلب از نظر ساختار، ارتباط میان جمله‌ها و ترتیب منطقی مطالب قابل‌فهم و منسجم است یا خیر.

الزامات بر اساس چارچوب CEFR

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen)، همچنین Begleitband و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

• عبارت‌ها و جمله‌های ساده و مستقل بنویسد.

• کلمات یا گروه‌های واژگانی را با استفاده از پیونددهنده‌های بسیار ساده (Konnektoren) مانند „und“ و „dann“ به یکدیگر مرتبط کند.

برای مثال:

Ich habe heute keine Zeit und ich muss arbeiten.
امروز وقت ندارم و باید کار کنم.

یا:

Ich gehe zuerst einkaufen, dann gehe ich nach Hause.
اول به خرید می‌روم، بعد به خانه می‌روم.

الزامات اختصاصی این تکلیف

متن باید:

kohärent باشد → یعنی جمله‌ها و مطالب به یکدیگر مرتبط باشند و متن یکپارچگی معنایی داشته باشد.

logisch-stringent aufgebaut باشد → یعنی مطالب با ترتیب منطقی و منسجم ارائه شوند و ارتباط میان بخش‌های مختلف متن برای خواننده قابل‌درک باشد.

در سطح A1 انتظار نمی‌رود که داوطلب از ساختارهای پیچیده یا Konnektorهای پیشرفته استفاده کند. حتی با جمله‌های کوتاه و ساده نیز می‌توان یک متن منسجم نوشت، به شرطی که جمله‌ها بی‌ارتباط و پراکنده نباشند.

نحوه امتیازدهی

به زبان ساده

ممتحن در این قسمت در واقع می‌پرسد:

«آیا جمله‌هایی که داوطلب نوشته، در کنار هم یک متن منسجم و منطقی تشکیل می‌دهند؟»

پس در سطح A1 لازم نیست متن پیچیده باشد. مهم این است که جمله‌ها به شکل ساده اما مرتبط و منطقی پشت سر هم قرار بگیرند و خواننده بتواند مسیر کلی متن را به‌راحتی دنبال کند.

این بخش مربوط به واژگان (Lexik) است و بررسی می‌کند که آیا داوطلب از واژه‌ها و عبارت‌هایی استفاده می‌کند که برای موضوع، موقعیت و منظور او مناسب و قابل‌فهم باشند.

Lexik (L)

واژگان

این معیار بررسی می‌کند که داوطلب تا چه اندازه از واژگان مناسب، قابل‌فهم و مرتبط با موضوع استفاده می‌کند.

الزامات بر اساس چارچوب CEFR

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen)، همچنین Begleitband و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

• اطلاعات کوتاه و ساده‌ای درباره خود و مسائل روزمره و آشنا بنویسد.

• از مجموعه‌ای بسیار محدود از واژه‌ها و عبارت‌ها استفاده کند که به اطلاعات شخصی و موقعیت‌های مشخص و روزمره مربوط می‌شوند.

• عبارت‌ها و جمله‌های ساده‌ای درباره خود یا افراد فرضی بنویسد؛ برای مثال درباره اینکه آن‌ها کجا زندگی می‌کنند و چه کاری انجام می‌دهند.

الزامات اختصاصی این تکلیف

در این تکلیف، مهم‌ترین نکته این است که:

Wortwahl passend und verständlich
یعنی انتخاب واژگان باید متناسب با موضوع و قابل‌فهم باشد.

بنابراین ممتحن بررسی می‌کند که آیا کلماتی که داوطلب انتخاب کرده‌اند:

• با موضوع و موقعیت ارتباط دارند؛

• منظور داوطلب را به‌روشنی منتقل می‌کنند؛

• برای سطح A1 مناسب هستند؛

• و برای خواننده قابل‌فهم‌اند.

در این معیار، انتظار نمی‌رود داوطلب از دایره واژگان گسترده یا کلمات پیشرفته استفاده کند. داشتن واژگان محدود، اگر برای بیان منظور کافی و درست باشد، با سطح A1 سازگار است.

نحوه امتیازدهی

به زبان ساده

ممتحن در این قسمت در واقع می‌پرسد:

«آیا داوطلب از کلمات مناسب و قابل‌فهم استفاده کرده تا منظورش را درباره موضوع موردنظر بیان کند؟»

مثلاً اگر موضوع درباره برنامه روزانه، خانواده، محل زندگی یا فعالیت‌های روزمره باشد، استفاده از واژه‌های ساده‌ای مثل:

wohnen, arbeiten, lernen, Familie, Freunde, Schule, Wochenende, einkaufen

کاملاً می‌تواند برای سطح A1 مناسب باشد.

بنابراین برای گرفتن امتیاز بالا در Lexik، لازم نیست از واژه‌های سخت استفاده شود؛ مهم‌تر این است که واژه‌های انتخاب‌شده درست، مرتبط، مناسب موقعیت و قابل‌فهم باشند.

این بخش مربوط به درستی صوری و زبانی (Formale Richtigkeit) است؛ یعنی ممتحن بررسی می‌کند که داوطلب تا چه اندازه واژه‌ها، ساختارهای دستوری، جمله‌بندی، املاء و نشانه‌گذاری را درست به کار برده است.

Formale Richtigkeit (FG, F→, FO)

درستی صوری و زبانی

این معیار بررسی می‌کند که داوطلب تا چه اندازه از نظر دستور زبان، ساختار جمله، املاء و نشانه‌گذاری درست می‌نویسد.

این معیار شامل سه بخش است:

• FG (Morphologie) → درستی صرفی و ساخت واژه، مانند صرف فعل، شکل اسم‌ها و ضمایر و سایر تغییرات دستوری واژه‌ها.

• F→ (Syntax) → درستی نحوی و ساختار جمله، یعنی ترتیب و ترکیب صحیح اجزای جمله.

• FO (Orthografie, Interpunktion) → املاء و نشانه‌گذاری، یعنی نوشتن صحیح کلمات و استفاده مناسب از علائم نگارشی.

الزامات بر اساس چارچوب CEFR

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen)، همچنین Begleitband و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

• کلمات ساده و آشنایی را که قبلاً یاد گرفته است، تا حد قابل‌قبولی درست بنویسد.

• از مجموعه‌ای بسیار ابتدایی از عبارت‌های ساده درباره مسائل شخصی و نیازهای مشخص و روزمره استفاده کند.

• فقط تسلط محدودی بر تعداد کمی از ساختارهای ساده دستوری و الگوهای جمله (Satzmuster) داشته باشد و بتواند آن‌ها را در چارچوب عبارت‌ها و الگوهایی که از قبل آموخته است به کار ببرد.

• در متن‌های کوتاه و ساده، تعدادی از ساختارهای دستوری و الگوهای جمله ساده را تا حد قابل‌قبولی درست به کار ببرد.

نکته مهم درباره سطح A1

در سطح A1 انتظار نمی‌رود که داوطلب از نظر دستور زبان کاملاً بدون خطا باشد. حتی وجود برخی اشتباهات دستوری، املایی یا ساختاری طبیعی است.

ملاک اصلی این است که داوطلب بتواند با استفاده از ساختارهای ساده و آموخته‌شده، منظور خود را به شکلی قابل‌فهم منتقل کند.

نحوه امتیازدهی

به زبان ساده

ممتحن در این قسمت در واقع می‌پرسد:

«آیا داوطلب جمله‌ها و کلمات را از نظر دستور زبان، ساختار، املاء و نشانه‌گذاری به اندازه‌ای درست نوشته که متن قابل‌فهم باشد؟»

برای مثال، در سطح A1 انتظار می‌رود داوطلب بتواند ساختارهای ساده‌ای مانند:

Ich wohne in Berlin.
من در برلین زندگی می‌کنم.

یا:

Am Wochenende treffe ich meine Freunde.
آخر هفته دوستانم را می‌بینم.

را تا حد قابل‌قبولی درست بنویسد.

بنابراین برای گرفتن امتیاز بالا در Formale Richtigkeit، استفاده از جمله‌های پیچیده ضروری نیست؛ بلکه بهتر است داوطلب از ساختارهای ساده‌ای که به آن‌ها مسلط است، با خطاهای محدود و قابل‌قبول استفاده کند.

این قسمت یک نکته بسیار مهم درباره نحوه محاسبه امتیاز نهایی Schreiben 2 است و مشخص می‌کند که حداقل امتیاز ممکن چیست.

نکته مهم درباره امتیازدهی Schreiben 2

n. b. = gesamte Aufgabe 2 nicht bestanden

عبارت n. b. (nicht bestanden) در اینجا به این معناست که:

کل تکلیف ۲ (Aufgabe 2) قبول نشده است؛

این موضوع مستقل از مجموع امتیازهای محاسبه‌شده است. یعنی اگر شرایطی پیش بیاید که Aufgabe 2 به‌عنوان nicht bestanden در نظر گرفته شود، نتیجه نهایی آن ۰ امتیاز خواهد بود؛ حتی اگر با محاسبه معمول معیارها، امتیاز دیگری به دست آمده باشد.

نکته درباره امتیازهای منفی

در Schreiben 2 امتیاز منفی به‌صورت واقعی از مجموع امتیاز کم نمی‌شود.

یعنی:

Keine Minuspunkte bei Punkte Schreiben 2

به این معناست که امتیاز نهایی Schreiben 2 نمی‌تواند منفی شود.

بنابراین:

schlechtestmögliches Ergebnis = 0 Punkte

یعنی:

بدترین نتیجه ممکن = ۰ امتیاز

به بیان ساده، اگر در معیارهایی مانند Textlänge (TL) یا Aufgabe (A) کسر امتیاز وجود داشته باشد، این کسر امتیازها در نهایت باعث نمی‌شوند امتیاز Schreiben 2 به عدد منفی برسد. کمترین امتیاز ممکن همیشه ۰ است.

این بخش مربوط به Aufgabe 1 در بخش Sprechen است؛ یعنی قسمت معرفی خود (Sich vorstellen). در این معیار، ممتحن بررسی می‌کند که داوطلب تا چه اندازه توانسته محتوای مورد انتظار را پوشش دهد و درباره موضوعات شخصی، به‌صورت نسبتاً مستقل صحبت کند.

Sprechen – Aufgabe 1: Produktives Sprechen (Sich vorstellen)

صحبت کردن تولیدی – معرفی خود

در Aufgabe 1 از بخش شفاهی، داوطلب باید خودش را معرفی کند و درباره اطلاعات شخصی و موضوعات مشخصی صحبت کند.

انجام تکلیف – تناسب محتوایی (Erfüllung der Aufgabe – Inhaltliche Angemessenheit)

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen) و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

• خود را با استفاده از عبارت‌های ساده و عمدتاً جدا از یکدیگر توصیف کند و بگوید که از نظر شغلی چه کاری انجام می‌دهد و کجا زندگی می‌کند.

• از مجموعه‌ای بسیار محدود از واژه‌ها و عبارت‌ها استفاده کند که به اطلاعات شخصی و موقعیت‌های مشخص و روزمره مربوط می‌شوند.

الزامات اختصاصی این تکلیف

برای این Aufgabe، انتظار می‌رود داوطلب:

• تکلیف را از نظر محتوایی به‌طور کامل انجام دهد؛

• درباره ۴ موضوع (Themen) به اندازه کافی صحبت کند؛

• مطالب را با بیان مناسب و قابل‌فهم (im Ausdruck angemessen) ارائه دهد؛

• و صحبت او تا حد زیادی تک‌گویی (weitgehend monologische Textproduktion) باشد؛ یعنی بتواند برای مدتی کوتاه و بدون اینکه ممتحن مجبور باشد دائماً با سؤال‌های جدید صحبت او را پیش ببرد، درباره موضوعات تعیین‌شده صحبت کند.

نحوه امتیازدهی

به زبان ساده

ممتحن در این بخش در واقع بررسی می‌کند:

«آیا داوطلب توانسته خودش را معرفی کند و درباره هر ۴ موضوع تعیین‌شده، به اندازه کافی و با بیان قابل‌فهم صحبت کند؟»

نکته مهم این است که در سطح A1، صحبت کردن با جمله‌های کوتاه و ساده کاملاً قابل‌قبول است. لازم نیست داوطلب از جمله‌های پیچیده یا واژگان پیشرفته استفاده کند.

برای مثال، اگر موضوعات درباره نام، محل زندگی، شغل و خانواده باشند، داوطلب می‌تواند با جمله‌های ساده‌ای مانند این‌ها صحبت کند:

Ich heiße Anna. Ich bin 23 Jahre alt.
من آنا هستم. ۲۳ سال دارم.

Ich wohne in Berlin. Ich arbeite als Verkäuferin.
در برلین زندگی می‌کنم. به‌عنوان فروشنده کار می‌کنم.

Ich habe eine kleine Familie. Ich habe einen Bruder.
خانواده کوچکی دارم. یک برادر دارم.

در این بخش، مهم‌تر از پیچیدگی زبان این است که هر ۴ موضوع پوشش داده شوند، پاسخ‌ها قابل‌فهم باشند و داوطلب بتواند تا حد زیادی خودش صحبت را پیش ببرد.

این بخش مربوط به Aufgabe 2 در Sprechen است؛ یعنی داوطلب باید یک تصویر یا موقعیت را توصیف کند. در این معیار، ممتحن بیشتر از هر چیز بررسی می‌کند که آیا داوطلب توانسته محتوای تصویر یا موقعیت را به اندازه کافی و با بیان قابل‌فهم توضیح دهد یا نه.

Sprechen – Aufgabe 2: Produktives Sprechen (Situationen beschreiben)

صحبت کردن تولیدی – توصیف موقعیت‌ها

انجام تکلیف – تناسب محتوایی

Erfüllung der Aufgabe – Inhaltliche Angemessenheit

در این Aufgabe، داوطلب باید یک تصویر یا موقعیت (Bild/Situation) را توصیف کند و اطلاعاتی را که از تصویر دریافت می‌کند، با استفاده از زبان ساده بیان کند.

الزامات بر اساس GER / Profile deutsch

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen) و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

• درباره افراد و مکان‌ها با استفاده از عبارت‌های ساده و عمدتاً مستقل از یکدیگر صحبت کند.

• در یک گفت‌وگو، به سؤال‌های ساده پاسخ دهد و به اظهارات ساده واکنش نشان دهد.

یعنی داوطلب در سطح A1 لازم نیست یک توصیف طولانی یا پیچیده ارائه دهد؛ بلکه باید بتواند با جمله‌ها و عبارت‌های ساده، اطلاعات اصلی تصویر یا موقعیت را منتقل کند و در صورت پرسش ممتحن، پاسخ مناسب بدهد.

الزامات اختصاصی این تکلیف

Aufgabe inhaltlich voll erfüllt

یعنی تکلیف از نظر محتوایی به‌طور کامل انجام شده است، زمانی که داوطلب:

• تصویر یا موقعیت را به اندازه کافی و مناسب توصیف کند؛

• نکات مهم و قابل‌مشاهده را بیان کند؛

• و از نظر نحوه بیان (Ausdruck)، توضیحاتش برای سطح A1 مناسب و قابل‌فهم باشد.

بنابراین، لازم نیست داوطلب تمام جزئیات تصویر را بیان کند. مهم این است که محتوای اصلی تصویر یا موقعیت را تشخیص دهد و بتواند آن را به زبان ساده منتقل کند.

نحوه امتیازدهی

به زبان ساده

ممتحن در این قسمت در واقع می‌پرسد:

«آیا داوطلب توانسته چیزی را که در تصویر یا موقعیت می‌بیند، به اندازه کافی و با زبان ساده و قابل‌فهم توضیح دهد؟»

برای مثال، اگر تصویری از یک پارک نشان داده شود، لازم نیست داوطلب توضیح بسیار پیچیده‌ای ارائه کند. جمله‌های ساده‌ای مانند:

Ich sehe einen Park. Im Park sind viele Menschen. Ein Mann sitzt auf einer Bank. Zwei Kinder spielen.

می‌توانند برای سطح A1 مناسب باشند.

در این معیار، کامل بودن محتوای توصیف و قابل‌فهم بودن بیان اهمیت بیشتری از استفاده از واژگان پیشرفته یا جمله‌های پیچیده دارد.

این بخش مربوط به Aufgabe 3 در Sprechen است؛ یعنی بخش گفت‌وگوی تعاملی در موقعیت‌های روزمره. در این قسمت، برخلاف Aufgabe 1 و 2، مهم است که داوطلب فقط صحبت نکند، بلکه بتواند با طرف مقابل تعامل واقعی داشته باشد.

Sprechen – Aufgabe 3: Interaktives Sprechen

صحبت کردن تعاملی – گفت‌وگو در موقعیت‌های روزمره

انجام تکلیف – تناسب محتوایی و ارتباطی

Erfüllung der Aufgabe – Inhaltliche und kommunikative Angemessenheit

در این Aufgabe، داوطلب باید در یک موقعیت روزمره (Alltagssituation) با طرف مقابل گفت‌وگو کند و با استفاده از زبان ساده، به سؤال‌ها یا درخواست‌های مطرح‌شده پاسخ دهد و در صورت نیاز، خودش نیز سؤال‌های ساده‌ای بپرسد.

الزامات بر اساس GER / Profile deutsch

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen) و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

• عبارت‌های روزمره‌ای را که برای برطرف کردن نیازهای ساده و مشخص به کار می‌روند، درک کند؛ به شرط آنکه طرف مقابل با او مستقیماً صحبت کند و آهسته، واضح و همراه با تکرار صحبت کند.

• در موقعیت‌هایی که برای او بسیار آشنا هستند، از واژه‌های ساده، عبارت‌های روزمره و ساختارهای بسیار ساده استفاده کند تا به سؤال‌هایی که مستقیماً از او پرسیده می‌شوند پاسخ دهد.

• خودش نیز بتواند سؤال‌های بسیار ساده مطرح کند.

الزامات اختصاصی این تکلیف

Aufgabe inhaltlich voll erfüllt

یعنی تکلیف زمانی از نظر محتوایی به‌طور کامل انجام شده است که:

• هدف ارتباطی (Kommunikationsziel) محقق شده باشد؛

• داوطلب از نظر ارتباطی، متناسب با موقعیت واکنش نشان دهد؛

• و گفت‌وگو به شکل تعامل و گفتار دوطرفه (dialogisches Sprechen / Interaktion) پیش برود.

بنابراین در این Aufgabe صرفاً مهم نیست که داوطلب بتواند جمله‌های درست بگوید؛ بلکه باید بتواند با طرف مقابل وارد تعامل شود و ارتباط را پیش ببرد.

نحوه امتیازدهی

به زبان ساده

ممتحن در این قسمت در واقع می‌پرسد:

«آیا داوطلب توانسته در یک موقعیت روزمره، با طرف مقابل ارتباط برقرار کند و هدف گفت‌وگو را به نتیجه برساند؟»

مثلاً اگر موقعیت این باشد که داوطلب می‌خواهد در یک فروشگاه چیزی بخرد، باید بتواند با جمله‌های ساده:

• نیاز یا خواسته خود را بیان کند؛

• به سؤال فروشنده پاسخ دهد؛

• در صورت نیاز سؤال ساده‌ای بپرسد؛

• و در نهایت هدف ارتباطی خود را محقق کند.

برای مثال:

Ich möchte ein T-Shirt kaufen. Haben Sie dieses T-Shirt in Blau?

Ja, natürlich. Welche Größe brauchen Sie?

Größe M, bitte.

در اینجا زبان بسیار ساده است، اما ارتباط به‌درستی شکل گرفته و Kommunikationsziel محقق شده است.

تفاوت مهم Aufgabe 3 با دو Aufgabe قبلی

در Aufgabe 1، تمرکز اصلی روی معرفی خود و صحبت نسبتاً مستقل است.

در Aufgabe 2، تمرکز اصلی روی توصیف یک تصویر یا موقعیت است.

اما در Aufgabe 3، تمرکز اصلی روی تعامل با طرف مقابل است؛ یعنی داوطلب باید گوش بدهد، پاسخ بدهد، واکنش نشان دهد و در صورت نیاز سؤال بپرسد.

بنابراین در این بخش، تعامل و موفقیت ارتباطی حتی از پیچیدگی زبان مهم‌تر است.

این بخش یک معیار مشترک برای هر سه Aufgabe در Sprechen است و مشخصاً کیفیت بیان و دامنه واژگان (Ausdruck, Wortschatz) داوطلب را ارزیابی می‌کند.

Aufgabe 1 + Aufgabe 2 + Aufgabe 3

Ausdruck, Wortschatz

بیان و واژگان

این معیار در هر سه بخش Sprechen (Aufgabe 1، Aufgabe 2 و Aufgabe 3) مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و بررسی می‌کند که داوطلب تا چه اندازه می‌تواند از واژگان و عبارت‌های مناسب و قابل‌فهم برای بیان منظور خود استفاده کند.

الزامات بر اساس GER / Profile deutsch

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen) و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

در موقعیت‌های روزمره و آشنا، اظهارات کوتاه، ساده و عمدتاً از پیش‌آموخته‌شده بیان کند.

در هنگام صحبت کردن ممکن است مکث‌های زیادی داشته باشد؛ برای مثال زمانی که:

• به دنبال کلمه یا مفهوم مناسب می‌گردد؛

• تلاش می‌کند واژه‌ای دشوارتر را تلفظ کند؛

• یا مجبور می‌شود جمله خود را متوقف کرده و دوباره از ابتدا شروع کند.

وجود چنین مکث‌هایی در سطح A1 طبیعی و قابل‌انتظار است و به‌خودی‌خود به معنای عملکرد ضعیف نیست.

نکته مهم

در سطح A1، از داوطلب انتظار نمی‌رود که بدون مکث و کاملاً روان صحبت کند.

داوطلب می‌تواند برای پیدا کردن واژه مناسب مکث کند یا جمله را دوباره شروع کند. نکته مهم این است که بتواند با استفاده از واژگان و عبارت‌های ساده و آشنا، منظور اصلی خود را منتقل کند.

نحوه امتیازدهی

به زبان ساده

ممتحن در این بخش در واقع بررسی می‌کند:

«آیا داوطلب، با وجود مکث‌ها و محدود بودن دایره واژگان، می‌تواند در موقعیت‌های آشنا منظور خود را با واژه‌ها و عبارت‌های مناسب بیان کند؟»

برای مثال، اگر داوطلب هنگام صحبت بگوید:

Ähm … ich … ähm … wohne in Berlin … und … ich arbeite … in einem Geschäft.

این نوع مکث‌ها در سطح A1 طبیعی هستند. مهم این است که داوطلب بتواند در نهایت اطلاعات موردنظر را با واژگان قابل‌فهم و مناسب منتقل کند.

پس در این معیار، روانی کامل و بدون مکث انتظار نمی‌رود؛ بلکه توانایی استفاده از واژگان و عبارت‌های مناسب برای برقراری ارتباط در سطح A1 اهمیت دارد.

این بخش آخرین معیار اصلی ارزیابی Sprechen است و برخلاف معیار قبلی که بیشتر روی واژگان و نحوه بیان تمرکز داشت، اینجا سه موضوع مهم بررسی می‌شود: قابل‌فهم بودن، تلفظ و آهنگ گفتار، و روانی صحبت.

Verständlichkeit, Aussprache und Intonation, Flüssigkeit

قابل‌فهم بودن، تلفظ و آهنگ گفتار، روانی صحبت

این معیار در مجموع Aufgabe 1، Aufgabe 2 و Aufgabe 3 در بخش Sprechen ارزیابی می‌شود و بررسی می‌کند که داوطلب تا چه اندازه می‌تواند صحبت خود را قابل‌فهم، با تلفظ و آهنگ مناسب و با میزان قابل‌قبولی از روانی ارائه کند.

الزامات بر اساس GER / Profile deutsch

مطابق الزامات GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen für Sprachen) و Profile deutsch، داوطلب در سطح A1 باید بتواند:

• تعداد محدودی از واژه‌ها و عبارت‌ها را به گونه‌ای تلفظ کند که با وجود لهجه محسوس (starker Akzent) و حتی گاهی با دشواری، صحبت او قابل‌فهم باشد.

• در برخی موارد ممکن است طرف مقابل برای فهم دقیق منظور او نیاز به پرسیدن سؤال روشن‌کننده یا درخواست توضیح مجدد (klärendes Nachfragen) داشته باشد. این موضوع در سطح A1 قابل‌انتظار است.

• از آهنگ و زیر و بمی صدا (Intonation) به شکلی استفاده کند که شنونده معمولاً بتواند تشخیص دهد که یک جمله خبری، پرسشی یا درخواستی/امری است.

• از عبارت‌های بسیار کوتاه، مستقل و عمدتاً از پیش‌آموخته‌شده استفاده کند؛ با این حال ممکن است هنگام صحبت کردن مکث‌های زیادی داشته باشد، مثلاً برای:

  • پیدا کردن عبارت مناسب؛

  • تلفظ واژه‌هایی که کمتر با آن‌ها آشناست؛

  • یا اصلاح و بازسازی ارتباط پس از متوقف شدن یا قطع شدن جمله.

نکته مهم درباره سطح A1

در این معیار، صحبت کاملاً روان و بدون مکث انتظار نمی‌رود.

در سطح A1 طبیعی است که داوطلب:

• مکث کند؛

• برای پیدا کردن یک کلمه زمان بخواهد؛

• بعضی جمله‌ها را دوباره شروع کند؛

• یا گاهی از ممتحن بخواهد سؤال را تکرار یا روشن‌تر بیان کند.

مهم این است که در مجموع، صحبت داوطلب قابل‌فهم باشد و بتواند ارتباط را حفظ کند.

نحوه امتیازدهی

سه مؤلفه اصلی این معیار

1. Verständlichkeit – قابل‌فهم بودن
آیا شنونده می‌تواند منظور داوطلب را بفهمد؟ حتی اگر تلفظ کاملاً بی‌نقص نباشد، تا زمانی که پیام کلی قابل‌درک باشد، عملکرد می‌تواند مناسب سطح A1 باشد.

2. Aussprache und Intonation – تلفظ و آهنگ گفتار
آیا واژه‌ها تا حد قابل‌قبولی درست تلفظ می‌شوند؟ آیا از آهنگ مناسب برای تشخیص جمله‌های خبری، پرسشی و درخواستی استفاده می‌شود؟

3. Flüssigkeit – روانی گفتار
آیا داوطلب می‌تواند صحبت خود را ادامه دهد، حتی اگر مکث‌های زیادی داشته باشد؟ در سطح A1 مکث و جست‌وجوی کلمات طبیعی است و به‌تنهایی به معنای عملکرد ضعیف نیست.

به زبان ساده

ممتحن در این قسمت در واقع می‌پرسد:

«آیا وقتی داوطلب صحبت می‌کند، می‌توانم منظورش را بفهمم؟ آیا تلفظ و آهنگ جمله‌ها قابل‌قبول است؟ و آیا با وجود مکث‌ها می‌تواند صحبتش را ادامه دهد؟»

بنابراین برای گرفتن امتیاز خوب در این معیار، لازم نیست داوطلب مثل یک فرد مسلط و بدون مکث صحبت کند. در سطح A1، قابل‌فهم بودن و توانایی ادامه دادن ارتباط اهمیت بیشتری از روانی کامل و تلفظ بی‌نقص دارد.

در این بخش، معیار Formale Richtigkeit یعنی «درستی و صحت دستوری» بررسی می‌شود؛ یعنی ممتحن می‌بیند زبان‌آموز تا چه حد می‌تواند ساختارهای ساده‌ای را که یاد گرفته، در صحبت کردن درست به کار ببرد.

Formale Richtigkeit – درستی و صحت دستوری

Anforderungen GER / Profile deutsch:
زبان‌آموز می‌تواند تعداد محدودی از ساختارهای سادهٔ دستوری و الگوهای جمله (grammatische Strukturen und Satzmuster) را که از قبل یاد گرفته یا حفظ کرده است، در گفتار خود به کار ببرد.

به زبان ساده

در سطح A1 از زبان‌آموز انتظار نمی‌رود که گرامر پیچیده یا کاملاً بدون اشتباه داشته باشد. ممتحن بررسی می‌کند که آیا زبان‌آموز می‌تواند ساختارهای ساده‌ای را که یاد گرفته، در جمله‌های خودش به‌درستی استفاده کند یا نه.

مثلاً استفاده از ساختارهایی مثل:

• Ich bin 23 Jahre alt.

• Ich wohne in Teheran.

• Ich habe eine Schwester.

• Ich arbeite als Verkäuferin.

• Am Wochenende gehe ich gern spazieren.

اگر زبان‌آموز چند ساختار ساده را نسبتاً درست و قابل فهم به کار ببرد، می‌تواند امتیاز بالایی بگیرد؛ حتی اگر در بعضی جمله‌ها اشتباهات گرامری داشته باشد.

نکته مهم

اینجا بیشتر از اینکه تعداد ساختارهای گرامری مهم باشد، توانایی استفادهٔ درست از ساختارهای ساده و آموخته‌شده اهمیت دارد.

Gesamtpunkte Sprechen: max. 25 P. / min. 12 P.

یعنی:

• حداکثر امتیاز بخش Sprechen: 25 امتیاز

• حداقل امتیاز لازم: 12 امتیاز

بنابراین مجموع امتیازهای معیارهای مختلف بخش صحبت کردن (Sprechen) از 25 محاسبه می‌شود و برای قبولی باید حداقل 12 امتیاز به دست آید.

برای ثبت نظر و دیدگاه خود لطفا با تشکیل حساب کاربری، عضو وب سایت شوید.